header photo

Korab-Brzozowski Wincenty

Wiersze

Chłodny bukiet/Bouquet froid

Bratem jeszcze nie jestem tego, co skazany
By opłakiwać życie; we mnie życie wzbiera.
Lecz przecie idę naprzód, polem, gdzie się zbiera
Z pokorą, dobrotliwie, zwiędłych lilii łany.

I tak się pochyliłem, jak powiewne cienie
W tchnące wieczystą nudą spowite całuny,
I pod sklepieniem pustym, bez gwiazd lśniących łuny,
Czarne róże zrywałem, uśpiony marzeniem.

Zabierz ten chłodny bukiet, niby znak...

Mini Ranking:

A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., ...
zobacz ranking

Domus aurea I (Szedłem, mając za sobą...), Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy..., Czarny mój okręt, żagle jego czarne..., A oto teraz, na rozłączeń brzegu..., Cyprysy, A więc lazur na zawsze zamknął swoje wrota..., A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., Chłodny bukiet/Bouquet froid, Domus aurea II (Słów mych uderzę...), ...
zobacz ranking

A oto teraz, na rozłączeń brzegu..., Czarny mój okręt, żagle jego czarne..., Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy..., ...
zobacz ranking

A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., A oto teraz, na rozłączeń brzegu..., Czarny mój okręt, żagle jego czarne..., ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Domus aurea II (Słów mych uderzę...), A więc lazur na zawsze zamknął swoje wrota..., Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy..., Chłodny bukiet/Bouquet froid, A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., Cyprysy, Domus aurea I (Szedłem, mając za sobą...),
Kinga - zobacz wybrane

Czarny mój okręt, żagle jego czarne..., A oto teraz, na rozłączeń brzegu..., A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., Cyprysy, Domus aurea I (Szedłem, mając za sobą...), Domus aurea II (Słów mych uderzę...),
Andrzej - zobacz wybrane

A więc lazur na zawsze zamknął swoje wrota..., A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze..., Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy..., Cyprysy, A oto teraz, na rozłączeń brzegu..., Chłodny bukiet/Bouquet froid,
Adrian - zobacz wybrane